(Reviews are only in Dutch waiting to be translated.)

Reacties op de CD Ride For Sunrise:

OOR, Juni 2006.
Derde soloalbum van Bert Bruines, een Zwolse rocker uit de groepen Tetna Shot, Drive Cooler en Soaptrip (hoezo actief!), die thuis tijdens donkere nachten verrassend sterke, emotionele songs schrijft die vooral ook zonder band en decibellen overeind blijven. Hij bezit géén mooie geschoolde stem, maar wel een die diepmenselijk en eerlijk klinkt. Vooral als daar de nodige verbittering in doorklinkt. Bruines onderscheidt zich vooral door de hoogstaande kwaliteit van zijn composities. Die voorziet hij met beperkte middelen ook nog eens van een hele fraaie vormgeving. In de sterke opener I'd Love To Sit Down Here And Smile To You klinkt hij als Smog dat zich in het refrein door een prachtig ingehouden zingend koor laat begeleiden, en het lo-fi opgenomen It's Getting On Me is bijna even fraai als de song van de solo opererende zanger van My Morning Jacket, opgenomen in een parkeergarage voor een tv-special van de VPRO destijds. Dit derde album is volgens de maker wat opgeruimder dan zijn twee eerdere. Ik kan het me amper voorstellen. Of het moet komen door zijn oprechte verliefdheid in You Are All I Did Desire For. Bloedmooi nummer, groot talent. (Willem Jongeneelen)

LiveXS, Maart 2006.
Een collega noemde Bert Bruines ooit een psychedelisch songwriter. De spijker op de kop. Ook de titel van de cd spreekt boekdelen. Ride For Sunrise, dat is precies wat je doet bij het horen van deze cd. hier past alleen schemer en het liefst nog de inktzwarte nacht. Muzikaal zit het tussen Madrugada en Daniel Lanois, afgemaakt met een flinke scheut ambient. Ride for Sunrise barst van de verrassende wendingen. Net als Bruines je met zijn donkerbruine, zwoele stem in slaap lijkt te wiegen, volgt een meerstemmig koor, een diepe toetsenpartij of een feeërieke, vrouwelijke achtergrond stem. De variatie houdt je continu bij de les. Fijne winterplaat!
(LW)

Popfrontkrant, Maart 2006.
Op het hoesje staat: geschreven, gecomponeerd, uitgevoerd en opgenomen door Bert Bruines. In eigen beheer, in eigen studio (op wat drums na) huisvlijt pur sang. Bert Bruines (o.a. Drive Cooler/Soaptrip) is Velvet Sea.
Wat Velvet Sea ook is, het is eenzame klasse. Bert kan alle groten aan. Tien nummers weet hij je te boeien, vast te houden en mee te zuigen in zijn wereld. Vergelijkingsmateriaal: Johnny Cash, Nick Cave en Bonny "prince" Billy. Ik bedoel dit niet alleen muzikaal, het heeft die emotie en drive.
Bert's stem is warm, maar melancholisch en preekt van de winter blues. Het (semi-) akoestische gitaarwerk geeft de muziek een countryfeel, sporadische toetsen en drums (Stefan Broos/Raphael D. Baumann) maken het af. Speciale vermelding in dit alles gaat uit naar Hermien Pot, die op een drietal nummers de achtergrondzang doet. Als zij tijdens All the blue is whiter invalt, breekt spontaan een muzikale lente aan.
Dit is het beste wat ik sinds enige tijd op dit gebied heb gehoord. Het brengt me wel tot de vraag: waarom is deze gast nog niet getekend?
(JJB)

Reactie op de CD Till Sleep Parts:

LiveXS, September 2004.
Een thuisstudioproject, dat betekent in ieder geval een ding: de artiest in kwestie heeft alle vrijheid gekregen en genomen om precies datgene te doen wat hij wil. Meermaals eindigt dat in een moeilijk te doorgronden allegaartje. Velvet Sea weet dat deel van thuis opnemen in ieder geval te vermijden, want Velvet Sea (oftewel Bert Bruines uit Zwolle) houdt het intiem. Zijn stem gaat door merg en been, en dat is positief bedoeld. Zijn composities gaan dat vaak ook, al blijven ze vaak onaf: op Till Sleep Parts nauwelijks opsmuk. Het mooiste nummer is This River, een ballade waarin hij als de beste Bonnie Prince Billy tokkelt op zijn gitaar en zingt over zijn eigen leegheid en pijn. Prachtig.
- Niets op aan te merken!
+Prachtig ingetogen.
(AS)

Fret Magazine, April 2004.
Zanger/gitarist Bert Bruines is een druk man. De Zwollenaar is vooral bekend van de gitaarrockformatie Soaptrip, speelt bij de stonerrockers Tetna Shot, de postrockband Blue Bungalows en de popact Drive Cooler. Daarnaast heeft hij nog zijn slaapkamerproject Velvet Sea, waarmee hij in 2000 al de cd Star uitbracht. Evenals bij Star ligt ook op Till Sleep Parts het tempo laag. Het zijn singer/songwriter liedjes die in het genre al zeer goed zijn. Maar Bert Bruines serveert ze met een subtiel electronisch sausje die de nummers een eigentijdsheid geven die ik nog niet eerder bij een singer/songwriter ben tegengekomen. Velvet Sea schurkt soms dicht tegen ambient aan, zoals in het nummer To Fall Asleep With, terwijl soms juist het pure liedje domineert, zoals in Not Around. Het all geluid van Velvet Sea is het best te omschrijven als: Mark Knopfler meets Brian Eno. Je hebt er meerdere draaibeurten voor nodig om te horen hoe vernuftig de liedjes in elkaar zitten, maar dan openbaart zich wel een hele bijzondere intieme plaat.
(CvdK)

Radio Zwolle De Loods, Maart 2004.
Geweldig! Hemels, betoverend, beangstigend maar vooral puur! Heel mooi!

Beoordeling Finale Oogst van Overijssel Singer/Songwriter 2002 (2e plaats + aanmoedigingsprijs):

"Het schoolvoorbeeld van een echte singersongwriter!"
Composities: sfeerafwisselend en origineel
Stem- en instrumentbeheersing: mooie stem, beheerst, warm, prima instrumentbeheersing
Originaliteit: ja!!!
Commerciële potentie: professioneel
Productie: origineel

Reacties op de eerste CD "Star" :

Fret Magazine, Mei 2000.
"Het tempo ligt laag, het tokkelniveau is hoog en er wordt rijkelijk met galm gesmeten. Psychedelische singersongwriter Bert Bruines uit de band Soaptrip zingt fluistermurmelend over een soort droomgothic meets Candlelight waarbij je lekker kunt wegdommelen. Om de een of andere reden wel prettig in al zijn lome rust."

NCRV Buzz Website, Augustus 2000.
"Zanger-gitarist Bert Bruines uit Zwolle had niet meer dan zes vierkante meter, een aantal gitaren, keyboard en computer nodig zijn volwaardige cd Star op te nemen. Van die cd komt ook het prachtig ingetogen nummer ‘Windowledge’. Als wij naar het nummer luisteren, denken we vooral aan David Sylvian en Dead Can Dance. Ingetogen muziek met onderhuidse spanningsvelden. "

NCRV Buzz Radio 3FM, Augustus 2000.
"Bert en zijn rustgevende muziektapijten zijn voor de betere popliefhebber niet te versmaden. "